ขั้นตอนการดำเนินงานสำหรับโรงเรียนนาจารย์วิทยา
| ระยะเวลา | การดำเนินงาน | ผลลัพธ์ที่คาดหวัง |
| ระยะสั้น (ก.ค.-ต.ค. 69) | สร้างฐานข้อมูลผู้เรียนและวิเคราะห์ทักษะพื้นฐาน | แผนที่การสะสมหน่วยกิตรายบุคคล |
| ระยะกลาง (พ.ย. 69 - พ.ค. 70) | เชื่อมโยงหลักสูตรเข้ากับสถานประกอบการในพื้นที่ | เกิดรายวิชาที่เทียบโอนจากประสบการณ์ได้ |
| ระยะยาว (มิ.ย. 70 เป็นต้นไป) | ขยายเครือข่ายสู่การเทียบโอนระดับมหาวิทยาลัย | ผู้เรียนได้รับวุฒิที่หลากหลายและยืดหยุ่น |
3 เสาหลักในการขับเคลื่อนธนาคารหน่วยกิต
1. การจัดทำหลักสูตรแบบโมดูล (Modular Curriculum)
แทนที่จะเรียนเป็นรายวิชาแบบเดิมยาวตลอดภาคเรียน ให้ย่อยเนื้อหาเป็น "หน่วยการเรียนรู้ย่อย" (Modules) ที่สามารถจบได้ในระยะเวลาสั้น
ประโยชน์: ผู้เรียนสามารถเลือกเก็บหน่วยกิตเฉพาะส่วนที่สนใจหรือจำเป็นต่อทักษะอาชีพได้
การจัดการ: เชื่อมโยงโมดูลเข้ากับมาตรฐานสมรรถนะ (Competency-based) ที่ตลาดแรงงานหรือสถานประกอบการในท้องถิ่นต้องการ
2. ระบบการเทียบโอนและสะสม (Accumulation & Transfer)
สร้างแพลตฟอร์มดิจิทัลที่ชัดเจนในการเก็บข้อมูลหน่วยกิต
บันทึกผลการเรียน: ต้องมีระบบที่โปร่งใสและตรวจสอบได้ว่าผู้เรียนสะสมไปแล้วเท่าใด
การเทียบโอน: จัดทำ MOU กับสถานประกอบการหรือสถาบันการศึกษาระดับสูงในพื้นที่ เพื่อให้หน่วยกิตที่ได้จากการฝึกงานหรือการอบรมอาชีพสามารถนำมานับรวมได้
3. การสร้างเครือข่ายความร่วมมือ (Partnership Ecosystem)
ธนาคารหน่วยกิตจะสำเร็จไม่ได้หากทำเพียงลำพัง
ภาคชุมชน/ท้องถิ่น: ดึงภูมิปัญญาท้องถิ่นมาเป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้ที่เทียบโอนเป็นหน่วยกิตได้
ภาคธุรกิจ: ให้ผู้ประกอบการในพื้นที่กำหนดทักษะที่ขาดแคลน เพื่อให้โรงเรียนออกแบบหลักสูตรให้ตอบโจทย์
